Implanty piersi pozwalają zwiększyć objętość biustu, poprawić jego proporcje lub wyrównać asymetrię. Ich wszczepienie jest jednak pełnoprawną operacją chirurgiczną, wymagającą znieczulenia i odpowiedniego przygotowania. Przed zabiegiem konieczna jest indywidualna kwalifikacja – bezpieczeństwo pacjentki zawsze ma pierwszeństwo przed oczekiwanym efektem estetycznym.
Kiedy implanty piersi nie mogą zostać wszczepione?
Do podstawowych przeciwwskazań należą aktywne zakażenie w organizmie, ciąża, karmienie piersią oraz nieleczona choroba nowotworowa lub stan przednowotworowy piersi. W takich sytuacjach operacja nie powinna być przeprowadzana.
Aktywna infekcja
Przeciwwskazaniem może być infekcja występująca w dowolnej części organizmu – nawet jeśli nie dotyczy bezpośrednio piersi. Zabieg należy odroczyć między innymi w przypadku ostrego zakażenia dróg oddechowych, infekcji układu moczowego, stanu zapalnego skóry czy nieleczonego ogniska stomatologicznego.
Obecność infekcji zwiększa ryzyko problemów z gojeniem oraz zakażenia tkanek otaczających implant. Operację można rozważyć dopiero po zakończeniu leczenia i potwierdzeniu, że stan zdrowia pacjentki jest stabilny.
Ciąża i karmienie piersią
Implanty piersi nie powinny być wszczepiane podczas ciąży ani w okresie karmienia. Jest to przeciwwskazanie czasowe. W tym okresie gruczoły piersiowe zmieniają swoją objętość, a ostateczny wygląd biustu trudno wiarygodnie ocenić.
Termin operacji ustala chirurg po zakończeniu laktacji i ustabilizowaniu się kształtu piersi. Czas potrzebny na powrót tkanek do równowagi może być różny u każdej pacjentki.
Nieleczone zmiany nowotworowe piersi
Podejrzenie nowotworu, rozpoznany rak piersi lub nieleczony stan przednowotworowy wymagają w pierwszej kolejności pełnej diagnostyki i odpowiedniego leczenia. Estetyczne powiększenie biustu nie może opóźniać postępowania onkologicznego.
W przypadku rekonstrukcji piersi po leczeniu nowotworowym termin i metoda operacji są ustalane wspólnie przez chirurga plastycznego oraz lekarzy prowadzących terapię onkologiczną. Przebyta chemioterapia lub radioterapia może wpływać na gojenie i ryzyko powikłań.
Względne przeciwwskazania do implantów piersi
Niektóre choroby nie wykluczają operacji automatycznie, lecz mogą zwiększać ryzyko nieprawidłowego gojenia, krwawienia, infekcji lub problemów ze znieczuleniem. Do tej grupy należą między innymi niewyrównana cukrzyca, zaburzenia krzepnięcia, ograniczone ukrwienie tkanek oraz choroby wpływające na zdolność organizmu do regeneracji.
Znaczenie mają również przyjmowane leki – szczególnie preparaty przeciwkrzepliwe, steroidy, leki immunosupresyjne i część leków stosowanych w terapii onkologicznej. Nie należy odstawiać ich samodzielnie. O ewentualnej zmianie leczenia decyduje lekarz prowadzący w porozumieniu z chirurgiem i anestezjologiem.
Palenie papierosów i stosowanie nikotyny
Nikotyna ogranicza ukrwienie tkanek i może utrudniać prawidłowe gojenie ran. U osób palących wzrasta ryzyko powikłań pooperacyjnych, dlatego chirurg może uzależnić wykonanie operacji od zaprzestania palenia przez określony czas przed zabiegiem i podczas rekonwalescencji. Dotyczy to również innych produktów zawierających nikotynę.
Choroby autoimmunologiczne i zaburzenia odporności
Pacjentki z chorobami autoimmunologicznymi lub obniżoną odpornością wymagają szczególnie dokładnej kwalifikacji. Dane dotyczące bezpieczeństwa implantów piersi w części takich schorzeń pozostają ograniczone, dlatego decyzja zależy od aktywności choroby, stosowanego leczenia i opinii odpowiedniego specjalisty.
Jak wygląda kwalifikacja do operacji?
Podczas konsultacji chirurg zbiera dokładny wywiad dotyczący chorób przewlekłych, wcześniejszych operacji, alergii oraz przyjmowanych leków i suplementów. Pacjentka powinna poinformować lekarza również o możliwości ciąży, wcześniejszym leczeniu piersi oraz planowanej terapii onkologicznej.
Zakres badań jest dobierany indywidualnie. Ostateczna decyzja o wszczepieniu implantów piersi zapada po ocenie wyników, badaniu piersi i konsultacji anestezjologicznej. Wykrycie przeciwwskazania nie zawsze oznacza trwałą rezygnację z operacji – często wystarczy wyleczyć infekcję, ustabilizować chorobę przewlekłą lub odpowiednio przygotować organizm.
